पोलीस निरीक्षक संतोष नरूटे यांच्या नेतृत्वात कर्तव्य आणि भक्तीचा अभूतपूर्व संगम; ढोल-ताशांच्या गजराने आसमंत दणाणले!
लाल 🚨 दिवा-नाशिक,दि.४:- (वार्ताहर):नेहमी गुन्हेगारांचा कर्दनकाळ ठरणारी, कायद्याच्या रक्षणासाठी २४ तास दक्ष असणारी खाकी वर्दी जेव्हा भक्तीरसात न्हाऊन निघते, तेव्हा काय घडते? याचेच एक अद्वितीय, अविस्मरणीय आणि डोळ्यांचे पारणे फेडणारे दृश्य नाशिककरांनी आज अनुभवले. निमित्त होते मुंबई नाका पोलीस ठाण्यातील लाडक्या गणरायाच्या विसर्जनाचे! पोलीस निरीक्षक संतोष नरूटे यांच्या मार्गदर्शनाखाली, संपूर्ण पोलीस ठाण्यातील अधिकारी आणि अंमलदार यांनी कर्तव्याचा ताण विसरून, बाप्पाच्या विसर्जन मिरवणुकीत जो जल्लोष केला, त्याने संपूर्ण परिसर भक्तीच्या लाटेवर स्वार झाला.
गेले काही दिवसांपासून मुंबई नाका पोलीस ठाण्याच्या आवारात बाप्पा विराजमान होते. येणारे-जाणारे नागरिक, फिर्यादी आणि स्वतः पोलीस कर्मचारी, सगळेच क्षणभर बाप्पापुढे नतमस्तक होऊनच आपल्या कामाला लागत होते. या दहा दिवसांत ठाण्याचा परिसर जणू मंगलमय झाला होता. आजच्या दिवशी, या लाडक्या बाप्पाला निरोप देण्याचा क्षण आला, तेव्हा प्रत्येकाच्या चेहऱ्यावर आनंद आणि विरहाचे संमिश्र भाव दाटले होते.
दुपारची वेळ… पोलीस ठाण्याच्या आवारात पारंपारिक वेशातील ढोल-ताशा पथक सज्ज झाले. एका तालावर, एका लयीत जेव्हा ढोलावर पहिली थाप पडली, तेव्हा जणू आसमंतात एक चैतन्याची लहर पसरली. पोलीस निरीक्षक संतोष नरूटे यांनी बाप्पाची आरती केली आणि मग सुरू झाला तो सोहळा, ज्याचीच सर्वजण आतुरतेने वाट पाहत होते. नेहमी कडक शिस्तीत दिसणारे पोलीस अधिकारी आणि कर्मचारी, आज खांद्याला खांदा लावून, हातात हात गुंफून, बाप्पाच्या जयघोषात तल्लीन झाले होते. त्यांच्या चेहऱ्यावर कर्तव्याचा ताण नव्हता, तर निव्वळ भक्तीचा आनंद ओसंडून वाहत होता.
तो जल्लोष… ती ऊर्जा !
बाप्पाची पालखी खांद्यावर घेताच, ‘गणपती बाप्पा मोरया, पुढच्या वर्षी लवकर या’ या जयघोषाने परिसर दुमदुमून गेला. पोलीस निरीक्षक संतोष नरुटे यांनी स्वतः खांद्यावर पालखी घेऊन मिरवणुकीचे नेतृत्व केले. त्यांच्यासोबत त्यांचे सहकारी अधिकारी आणि अंमलदार गुलालाची उधळण करत, ताशांच्या ठेक्यावर बेभान होऊन नाचत होते. हा क्षण म्हणजे कर्तव्य आणि भक्तीचा एक विलक्षण संगम होता. ज्या हातांमध्ये गुन्हेगारांसाठी बेड्या असतात, तेच हात आज बाप्पाच्या पालखीला आधार देत होते; जे पाय गुन्हेगारांचा पाठलाग करतात, तेच पाय आज बाप्पासाठी ठेका धरत होते. हा केवळ एक उत्सव नव्हता, तर पोलिसांच्या मानवी चेहऱ्याचे, त्यांच्यातील श्रद्धेचे आणि एकजुटीचे ते एक सखोल आणि सकारात्मक प्रदर्शन होते.
जणू काही, शहराच्या संरक्षणाचा ‘टिळा’ भाळावर लावणाऱ्या या कर्मचाऱ्यांनी आज भक्तीचा ‘मळा’ फुलवला होता. ढोलाचा प्रत्येक ठोका त्यांच्या हृदयात घुमत होता आणि ताशांची प्रत्येक तर्री त्यांच्या नसानसांत उत्साह संचारत होती. मिरवणूक जसजशी पुढे सरकत होती, तसतसा हा भक्तीचा सागर अधिकच उसळत होता. रस्त्याच्या दुतर्फा उभे असलेले नागरिक हे अभूतपूर्व दृश्य पाहून अचंबित झाले होते. त्यांच्यासाठी हा पोलिसांचा एक नवा, आश्वासक आणि तितकाच आपलासा वाटणारा चेहरा होता.
गोदावरीच्या तीरावर मिरवणूक पोहोचली. वातावरणात एक शांतता पसरली. ज्या बाप्पाने आपल्या काही दिवसातून ऊर्जा दिली, त्याला निरोप देताना प्रत्येकाचे डोळे पाणावले. अत्यंत श्रद्धेने आणि ‘पुढच्या वर्षी लवकर या’ या आर्त विनवणीसह बाप्पाच्या मूर्तीचे विसर्जन करण्यात आले. हा केवळ एका मूर्तीचा निरोप नव्हता, तर पोलीस दलाने समाजाला दिलेल्या सकारात्मक संदेशाचा तो कळस होता.
हा सोहळा म्हणजे केवळ एक धार्मिक कार्यक्रम नव्हता, तर तो पोलीस आणि जनता यांच्यातील नाते अधिक घट्ट करणारा एक भावनिक सेतू ठरला. पोलीस निरीक्षक संतोष नरूटे आणि त्यांच्या संपूर्ण टीमने दाखवून दिले की, खाकी वर्दीच्या आत एक संवेदनशील मन आणि अढळ श्रद्धा दडलेली आहे. हा दिवस नाशिकच्या इतिहासात नक्कीच सुवर्णाक्षरांनी लिहिला जाईल, जिथे कायदा आणि श्रद्धा एकाच तालावर, एकाच जल्लोषात एकरूप झाली होती
